آنچه بزرگان باید از نامههای رهبر انقلاب بیاموزند
نامه رهبر انقلاب درباره موضوع دانشگاه آزاد-که بخشهایی از آن انتشار یافت- نباید تنها از نگاه صادر شدن یک دستور سیاسی-حقوقی مورد توجه قرار داد، چرا که اینکار ظلمی آشکار به رهبری است که سعی دارد تا اخلاق سیاسی را به طور عملی به مردان صحنه سیاست کشورش بیاموزد.
به گزارش بخش تحلیلی سرویس سیاسی «فردا»، هر چند حامیان رسانه ای دو جریان دارای اختلاف در این موضوع می کوشند تا باز هم با مصادره به مطلوب کردن این نامه به نفع خود فضا را تشنج آمیز کنند اما این فضا نباید درس های مهم سیاسی و اخلاقی این نامه های کوتاه اما پرمعنی را به حاشیه براند.
تاکنون یکی از طرفین ماجرا اینگونه قسمت هایی از نامه رهبر انقلاب را منتشر کرده است: «ضروری است به اطلاع مردم بزرگوار و به ویژه دانشجویان دانشگاه آزاد و خانوادههای آنان برسد که پس از اتفاقات اخیر حضرت آیتالله خامنهای رهبر معظم انقلاب در دو حکم جداگانه خطاب به آیتالله هاشمیرفسنجانی به عنوان رئیس هیأت امنای دانشگاه آزاد اسلامی و جناب آقای احمدینژاد به عنوان رئیسجمهور و رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی با این مقدمه: «از آنجا که مجادلات پیرامون دانشگاه آزاد اسلامی گفتوگوهای ملالانگیز و غیرلازمی را بر مناسبات برخی از مسئولان تحمیل کرده است، اختلافات ملالانگیزی در مورد مسائل دانشگاه آزاد اسلامی پیش آمده»، دستور میفرمایند فعلاً از تصرف مبنی بر وقف دانشگاه آزاد اسلامی و از هرگونه اقدام مبتنی بر اساسنامه جدید مصوب دانشگاه آزاد اسلامی خودداری شود و اجرای اساسنامه جدید شورای عالی انقلاب فرهنگی متوقف شود.»
طرف دیگر ماجرا نیز در میان گزارشی که در یکی از سایت های حامی خود ارائه داده اینگونه به نامه رهبر معظم انقلاب پرداخته است: «رهبر انقلاب حکم به توقف موقت موضوع وقف دانشگاه و اجرای اساسنامه جدید نمودهاند تا ابعاد حقوقی و فقهی وقف و اساسنامه جدید دانشگاه با دقت بیشتری بررسی شده و در آینده نزدیک نتیجه اقدامات کارشناسی، اجرایی شود.»
در این میان فارغ از اینکه کدام جریان سعی کرده است امانتداری بیشتری در نقل قول از نامه رهبری داشته باشد، پرداختن به محتوای پرمغز نامه که حاوی درس هایی برای عمل سیاسی سیاستورزان ایرانی است، میتواند پرفایده باشد.
اولین درس این دو نامه که مخاطب آن تمام جریانهای فعال در جامعه هستند، نقد و مذمت تندروی در برخورد با مسائل و جریانهای سیاسی و اجتماعی است تا حدی که گاهی این تندروی افراطی مانع خدمت رسانی شایسته به مردم میشود.
دومین درس این دو نامه که متن کامل آنها هنوز بهصورت رسمی منتشر نشده، ترسیم «بایدها و نبایدهای» فضای تعاملی میان مسئولان عالیرتبه کشور است. فضائیکه در عین برقراری گفتگو و نقد سازنده، تعاملی سازنده میان قوای سهگانه، برای پیشبرد امور مردم وجود دارد.
درس بعدی این دو نامه که در بطن آن سیره عملی رهبری انقلاب در عرضه اجرایی کشور مستتر است، توجه به عقلانیت سیاسی است که در مقابل آن هوچی گری و تلاش برای غبارآلود کردن فضای تصمیم گیری و قضاوت صحیح درباره امور است. این کار به سیاست زده شدن امور، جلوگیری از قدرت تصمیم گیری صحیح درباره امور و در نهایت عدم دست یابی به آنچه منفعت ملی ایجاب می کند خواهد انجامید.
توجه به کاربرد عنصر عقلانیت در امور به جای عنصر احساسات و قضاوت های شخصی و زودهنگام درس بعدی این اقدام رهبر فرزانه انقلاب است.
نظر ایشان مبنی بر بررسی وجوه مختلف حقوقی و فقهی موضوع وقف دانشگاه آزاد که قطعا در فضایی غیرسیاست زده خواهد بود، علاوه بر لزوم توجه به عقلانی اداره شدن امور بر ضرورت توجه به فراهم نمودن مبانی کارشناسی امور دلالت دارد.
به هر حال موضوعی که طرفین ماجرا سعی کردند در سخنرانی ها و مصاحبه ها و کوچه و خیابان و با مجادله غیرضروری با یکدیگر به حل آن بپردازند و با این کار خود خواسته یا ناخواسته به جامعه التهاب وارد کردند و از سوی دیگر باعث رنجش رهبر انقلاب به خاطر وجود این اختلاف ملال انگیز در میان بخشی از تشکیلات نظام شدند، باعث ورود ایشان به این مسئله شد.
اکنون انتظار این است تا زمانیکه نتیجه اقدامات گروه کارشناسی درباره موضوع وقف اعلام نشده دو طرف از واکنش های رسانه ای به یکدیگر پرهیز کنند تا در وقت مقتضی بر اساس اصل فصل الخطاب بودن نظرات رهبری در همه امور کشور، تصمیم لازم اتخاذ گردد.